پاتوق دانشجویان دانشگاه خزر
تهیه وتنظیم : غلامعلی مرادی کارشناس صنایع غذایی
مقدمه:
اهمیت و کاربرد جلبکهای دریایی از نظر پیشینه تاریخی به قبل از میلاد برمی گردد . در آن زمانها چینیها از کفشهای صندل چوبی استفاده می کردند. این کفشها به مرور موجب سفت شدن ، ترک خوردن و زخم شدن کف پا می شوند ، آنها با استفاده از جلبکهای دریایی باعث نرمی و کاهش التهاب پوست و بند آمدن خونریزی از محل زخمها می گردیدند و حتی با مصرف خوراکی برخی از آنها ، در درمان بسیاری بیماریهای میکروبی وانگلی روده و داخلی از قبیل بیماری گواتر استفاده می کردند(Teseng1983). جلبکها به عنوان اولین تولیدکنندگان اکوسیستمهای آبهای آزاد ودریایی محسوب می شوند . بیش از 44 درصد از فتوسنتز در بیوسفر بوسیله موجودات اتوترف آبزی انجام می شود .
دیواره سلولی جلبکهادار ای ترکیبات ثانویه و پلی ساکارید های با ارزشی نظیر آگار،اسید آلژنیک ، سولفات لایمن و کرانمین هستند که از این ترکیبات برای مقاصد دارویی و افزودنیهای غذایی استفاده می شود . همچنبن در صنایع کاغذ سازی نساجی ، چرم سازی ، تهیه لوازم و مواد بهداشتی و آرایشی، تغذیه ( در تهیه غذا های ژاپنی Sushi) و تهیه نوشیدنی و شربتها و ترشی جلبک و جهت جلوگیری از عدم بیات شدن نان ، همچنین در علوم پزشکی ، داروسازی و دندانپزشکی مانند تهیه محیط کشت جامد میکروبی ، تهیه قرص ، روکش کپسولها ، شربتهای دارویی ، تهیه قالبهای اولیه دندان و در ژنتیک در تشخیص طبی بیماریها و در کشف جرم و در بسیاری موارد دیگر کاربرد فراوانی دارند .
اخیراً، نیز اثرات ضد باکتریایی ، ضد قارچی و ضد انگلی و در برخی موارد ضد تورمی بعضی از جلبکها به اثبات رسیده است (Garino 1997) از این رو بسیاری از کشورهای آسیایی از قبیل ژاپن ، چین، فیلیپین ، تایوان ، تایلند ، اندونزی و هند و همچنین کشورهای آمریکای جنوبی مثل برزیل و شیلی و حتی در سواحل آمریکای شمالی فعالیتهای گسترده ای در جهت بهره برداری اقتصادی از این جلبکها را داشته و هر ساله میلیاردها دلار از صادرات آنها بصورت ماده خام یا محصولات استخراج شده بدست می آورند.(قرنجیک 1382)
ادامه مطلب
